Het samen buurt maken blijkt vooral uit kleine, alledaagse dingen. “Laatst had een buurvrouw geen inpakpapier, en voor ze het wist, stonden er drie mensen klaar met een rol. Dat typeert de sfeer hier: iedereen helpt elkaar,” vertelt Anne lachend. Ook via WhatsApp bruist het van het contact, vult Louise aan: “We hebben een groep voor van alles — koken, gamen, gewoon kletsen. Er gebeurt hier altijd wel iets.”

Regelmatig worden er spontane activiteiten georganiseerd: pannenkoeken eten, spelletjesavonden of gewoon samen een kop koffie drinken. “Dat had ik van tevoren niet verwacht,” zegt Anne. “Maar ik had wel het voornemen om open te zijn en mensen te leren kennen. Dat betaalt zich nu echt uit.”

Natuurlijk zijn er ook verbeterpunten. Het parkeerprobleem komt vaker ter sprake in de buurt. “Ik heb zelf geen auto, maar je merkt wel dat er te weinig plekken zijn,” geeft Anne aan. “Hopelijk kan de gemeente daar nog iets mee doen.”

Toch overheerst vooral het positieve gevoel van samenwonen. “Het is nieuw, fris en gezellig. Je leert elkaar kennen, helpt elkaar waar nodig, en bouwt echt iets op met de mensen om je heen.” Louise bevestigt: “laatst was ik ziek, kwam de buurvrouw toch een pannenkoek brengen, omdat ik de pannenkoekenavond miste.”

Met een glimlach besluit Anne: “We dachten dat we gewoon naar een nieuw huis verhuisden, maar we kregen er nieuwe en gezellige buren bij.”

Wat hem het meest aanspreekt, is de onderlinge omgang. “Het voelt echt als een kleine community. Iedereen loopt even bij elkaar aan of maakt een praatje. Dat maakt het wonen hier gezellig.” Via een buurtapp met bewoners houden we contact en organiseren ze samen activiteiten. “We kijken regelmatig Formule 1 in het Paviljoen, en af en toe doen we andere dingen met elkaar. Soms met een vast clubje, soms sluiten er spontaan mensen aan.”

Noah vertelt enthousiast, maar hij ziet ook nog kansen om de buurt verder te verbeteren. “Er is nu nog niet echt een plek om samen buiten te zitten. Het Paviljoen is leuk, maar een veldje of gezamenlijke buitenplek zou het echt compleet maken.” Daarnaast mag de omgeving volgens hem nog wat ‘aangekleder’. “Er is nu vooral gras, en er staat nog niet zoveel. Dat is logisch, want er wordt nog gebouwd, maar het mag straks wel wat groener en gezelliger ogen. Ik hoorde dat er misschien een wandelpad komt — dat zou echt leuk zijn.”

Voor Noah draait Wonen bij Jaap om samenleven en verbinding. “Het is uiteindelijk aan ons als buurt om het leuk te maken,” zegt hij nuchter. “Zolang we elkaar blijven opzoeken, komt dat vanzelf goed.”

Wat Daphne vooral aantrok, was de combinatie van rust en gezelligheid. “Ik vind het fijn dat je altijd mensen om je heen kunt hebben, maar dat het niet hoeft. Je hebt je eigen plek, maar kunt ook makkelijk contact zoeken als je daar zin in hebt. Bijvoorbeeld in het Paviljoen, waar regelmatig activiteiten worden georganiseerd.”

Ze is daar al een paar keer geweest. “Het is leuk dat je zelf kunt kiezen of je meedoet. Ik hoop wel dat het Paviljoen vaker open zal zijn, zodat je er spontaan even heen kunt om bijvoorbeeld een spelletje te doen als het buiten regent.”

De buurt bevalt haar goed. “Iedereen zegt elkaar vriendelijk gedag. Je merkt dat er nog wat gebouwd wordt, maar dat hoort bij een nieuwe plek. Het voelt hier al als thuis.”

Voor Daphne is Wonen bij Jaap precies wat ze zocht: een plek waar zelfstandigheid en gemeenschap hand in hand gaan. “Ik heb mijn eigen huisje, maar voel me onderdeel van iets groters. Dat maakt het wonen hier echt bijzonder.”